Yazı

Ben Ölümden Geliyorum

Doğu Türkistan’da, Filistin’de, Arakan’da, Suriye’de, Irak’ta, Yemen’de Ne acılar yaşandı, Ne hayatlar, ne umutlar söndü.

Doğu Türkistan’da, Filistin’de, Arakan’da, Suriye’de, Irak’ta, Yemen’de Ne acılar yaşandı, Ne hayatlar, ne umutlar söndü.

Sedneya, Ebu Gureyb, Guantanamo ve Doğu Türkistan zindanlarında yaşanılan işkence ve insanlığın yüz karası yaşanmışlıkları sizler de izliyorsunuz, bizler de izliyoruz. Hepimizin içi burkuldu. Ama sizlerle bizim aramızda bir fark var. 12 Eylül 1980 müdahalesi sonrası Ankara Mamak tutukevinde kalanların pek çoğunun farklı ağırlıkta yaşadığı işkenceyi yaşamış olan bizler, görüntüleri izlerken yaşadıklarımızı adeta tekrar yaşadık.

Mamak’ta işkenceden 179 kişi hayatını kaybetti!

Bu makalemde sizlere Mamak Zindanlarında bir metrekare dahi olmayan zifiri karanlık hücrede tutulduğum sırada sorguya götürülüp getirildiğim “Çin işkencesi” de dahil akla gelmez, insan havsalasının alamayacağı yaşadığım işkencelerden sonra iki görevlinin sürükleyerek getirip attıkları işte o bir metrekare dahi olmayan hücremi “ana kucağı” olarak bulduğumda hislerimi döktüğüm şiirlerimin birkaçını sizlerle paylaşmak geldi içimden! Buyrunuz;

HÜCREM Hücremin duvarları Sağdan beş, soldan altı karış “Çilahane” ile sanki yarış Hücrem benim ana kucağım Sana dargın kalmayacağım Hücrem, sar beni Ben ölümden geliyorum Hücrem, seni seviyorum Hücrem daracık. Dualarım Allah’a açık Yakarış Rabbim’e vuslat için Hem ne yakarış Gözlerimin yaşı “içime” Derler ya Benim kalbime akmış Mamak 1981

SORGU Sorguya alınıyorum Allah’ım, artık dayanamıyorum Al emanetini diye Yalvarıyorum Sorguya alınıyorum Başkaları üşüyor, donuyor Ben yanıyor, kavruluyorum Sorguya alınıyorum Kimsesiz ve yalnız Ve yalnız Rabbim’e yalvarıyorum Artık dayanamıyorum Sorguya alınıyorum Sanki beni anlayan mı var? Sanmıyorum Heyhat Vatanımda Dayanılmaz acılar yaşıyorum Mamak 1981

YAŞIYORUM Sorgudan geliyorum Yürüyemiyorum Kollarıma girmiş iki asker Taşınıyorum Demek hala yaşıyorum Sorgudan geliyorum Yaşıyorum Sevinsem mi Üzülsem mi Bilmiyorum, şükrediyorum Demir kapı gıcırdıyor Hücrem beni İçeri buyur ediyor Sanki ana kucağı Sanki baba ocağı Bugün de yaşıyorum Şükrediyorum Yaşadığımı Secdede hissediyorum Ruhum ıstırap içinde Acılarımı hissetmiyorum Bugün de yaşıyorum, şükrediyorum Mamak 1981

PARMAKLIKLAR Demir parmaklıklar Bırakın beni Uçmak istiyorum Duvarlar Taş duvarlar Çekilin aradan Gitmek istiyorum Kapılar Demir kapılar Açılın artık Dayanamıyorum Yatağım Ve yorganım Artık Güzel rüyalar Görmek istiyorum Mamak 1981

“Mamak Zindanlarında Bir Akıncı Tarihe Notlar”